Missie 19 op Moria - Lesbos. Eerste blog.

Moria Missie 19 Christian Refugee Relief november 2019

Hierbij de eerste blog van Missie 19.

Afgelopen maandag zijn we met een groep van 14 afgereisd naar Lesbos. De groep bestaat uit 13 collega’s en één officiële niet-collega die al heel snel als collega en vriend werd ervaren! We zijn een vrij grote groep en hopen veel werk te kunnen verzetten in het kamp in de weken dat we hier zijn.

Dinsdag zijn we begonnen met een uitgebreide introductie door onze zeer gewaardeerde oud-collega en vriend: Ruben. Het ontstaan van Euro Relief en Christian Refugee Relief is ons verteld waardoor de context en urgentie van onze aanwezigheid en werkzaamheden in Moria helderder werd. Na de introductie zijn we naar het kamp gegaan voor een rondleiding. Wat een hoop indrukken komen daar op je af. Zoveel mensen, zoveel kinderen, zoveel verhalen…best moeilijk om hiervoor de juiste woorden te vinden die de lading dekken maar we gaan ons best ervoor doen om en doorkijkje te geven van het dagelijks leven in kamp Moria.

Onze diensten beginnen met een overdracht van de dienst ervoor. Hierna bidden we met elkaar om Gods onmisbare Zegen en Zijn nabijheid voor de dingen die komen gaan en daarna gaan we concreet aan de slag met die dingen. Iedere dag is er een coördinator aanwezig van wie wij opdrachten krijgen om uit te voeren. Die opdrachten zijn zeer divers: We hebben handige mannen in de groep die daken kunnen repareren en de materialen daarvoor allemaal de berg opsjouwen; mensen vertellen dat ze toestemming hebben gekregen om te verhuizen naar een ander kamp op het eiland of naar het vaste land; tellen hoeveel mensen er in een Isobox of tent wonen en checken of dat overeenkomt met de lijsten van de organisatie; mensen vertellen dat ze terug moeten naar hun vorige verblijfplaats in het kamp omdat ze zich toegang tot een betere plek hebben verschaft zonder de daarvoor noodzakelijke toestemming; eten voorbereiden en uitdelen; het terrein rondom de standplaats van Euro Relief schoonhouden, mensen naar de dokterspost brengen, toezicht houden op de kwetsbare doelgroepen; gesprekken voeren met de mensen, etc etc. Als een opdracht is uitgevoerd meld je dat bij de coördinator en krijg je een nieuwe opdracht mee. Er is zoveel werk te doen..

De kinderen in het kamp zijn erg blij als ze je tegenkomen. Ze roepen ‘Hello, how are you’? (Hallo, hoe gaat het met je?) en ‘Hello, my friend’! (Hallo, mijn vriend!) naar je. Ze grijpen je hand, maken soms een dansje met je of ze willen je iets laten zien wat ze hebben gevonden of gemaakt. Het maakt onze dagen en onze werkzaamheden dragelijk dat de kinderen er zijn. De stichting Euro Relief waar we als CRR voor werken is een zeer gewaardeerde en gerespecteerde organisatie binnen het kamp, dat merken we aan de manier waarop we worden bejegend door de mensen.

Ondanks dat we er ‘nog maar’ 3 dagen zijn voelen we ons langzaamaan thuis in het kamp. In een volgende blog zullen we meer vertellen over onze ervaringen.

 

ANBI

Stichting Christian Refugeerelief heeft de ANBI-status toegewezen gekregen.