MISSIE 3 LESBOS BLOG 7

MISSIE 3 LESBOS

Dag 7 door Jan de Zwart

Na een lekker ontbijt zijn we wezen vissen in de haven van Panagiouda. Het ene gevangen visje is teruggezet en om 14:00 uur weer warm gegeten. Terwijl we daar net zaten ging Jorn met z'n ring spelen, en ja: rolt zo de haven in. Gelukkig zagen we hem liggen en dachten 'm even op te scheppen. Maar het heldere water vertekende het beeld: het was circa 2,5 meter diep. Jorn wist dat hij thuis lelijk in de problemen zou komen dus: kleren uit en het water in. Maar ja, water koud, dieper duiken dan verwacht en slecht zicht zonder duikbril: Jorn was er na één minuut uit. Die is lekker gaan douchen en zijn reisgenoten hebben zijn relatie gered door zijn ring uit het water te vissen.

Om half vier gaan slapen om uitgerust aan de laatste nightshift te beginnen. Toen we om 23:15 uur aan ontbijt zaten kregen de melding dat er een flinke brand in het kamp zou zijn en onze shift gecanceld werd. Deze twee zaken sloegen in als een bom: verschrikkelijk voor de mensen daar en wij konden geen afscheid nemen van de mensen. Aangezien we allemaal uitgerust waren, zijn we een rondje gaan lopen. We waren allen met stomheid geslagen. We kwamen andere hulpverleners tegen, waaronder één van de shift-leiders. Die vroeg ons toch paraat te blijven, want er was wellicht nog hulp nodig.

Om 02:00 uur zijn we alsnog opgeroepen om baar het kamp te komen. We troffen daar in eerste instantie een serene ongewone rust aan. Heel bijzonder. Maar we zagen de chaos. Er was op één plek door een ongeval brand ontstaan. Daar waren twee dodelijke slachtoffers bij te betreuren. Terwijl het daar brandde is er door onbekenden op drie andere plaatsen in kamp ook brand gesticht. Onvoorstelbaar wat een leed mensen elkaar aandoen. Zo beschadigd velen van hen zijn. Bij aankomst in de tent van Eurorelief mochten we kiezen: of naar onze vaste family-compounds of helpen met dekens uitdelen aan de velen die nu echt helemaal niets meer hadden. Het weinige wat ze nu nog hadden is verwoest!

Wij zijn naar onze vaste plaats gegaan en hebben geïnventariseerd hoeveel mensen/families we nog misten. Daarna iedereen weer verwelkomd die gevlucht was en weer terugkeerde. Het was een mega-indrukwekkende nacht waarvan we niet alle details kunnen en mogen delen. Ook foto's vanuit het kamp kunnen niet worden geplaatst. Maar bedenk: je vlucht voor de ellende, komt na veel ellende in een kamp vol ellende en je tent brandt af: hoe gaat het dan met je? We hebben deze nacht heel goede gesprekken gehad met onze bewoners. Daaruit bleek wel wat een bizarre achtergrond sommigen hebben. Een "jongen" van 22 die een jaar geleden z'n vrouw en z'n ongeboren kind verloor tijdens een bombardement en nu vannacht zijn bezittingen kwijtraakte door de brand. Alles wat hij nu nog heeft: zijn kleren die hij aanhad en een sjaal van zijn vrouw die hij nog net gered had. Hij heeft heel de nacht bij ons gezeten samen met een andere man. Als dank aan ons, omdat we er deze week waren. Om stil van te worden.

En dan komt om half negen het moment van afscheid: wat hebben we een bijzondere week met bijzondere mensen gehad. We gaan moe, voldaan en toch ook opgelucht naar huis. Wat een nacht....

 

DE GROEP VRIJWILLIGERS VAN MISSIE 3 LESBOS:

15109594 331330253907115 30605152776716079 n

 

ANBI

Stichting Christian Refugeerelief heeft de ANBI-status toegewezen gekregen.