Nieuwe blog missie 12 - Lesbos/Moria

Alweer 5 dagen op Lesbos. Al vele verhalen zijn gedeeld onder elkaar. Mooie verhalen, bijzondere verhalen, heftige verhalen, maar ook grappige en lachwekkende verhalen. Het blijft mooi om te zien dat we ten diepste allemaal dezelfde mensen met dezelfde gevoelens zijn.
Door deze verhalen met elkaar als groep te delen vormt dit een mooi beeld van de hele situatie in Moria. Ook daar wordt gelachen (of uitgelachen) als een van de nieuwe vrijwilligers iets niet helemaal begrijpt. Omdat de vluchtelingen dagelijks vrijwilligers bezig zien, weten ze soms beter wat de bedoeling is dan wij. Gelukkig geven ze ons op zn tijd (als ze er eerst zelf van geprofiteerd hebben) uitleg over hoe het wel moet. Zo stonden we bijvoorbeeld aan de verkeerde kant van een hek om te bewaken, wat natuurlijk niet zo zinvol was.

Het verdriet is ook volop in het kamp te zien. Zo was er een jonge vrouw met haar kind die mishandeld was door haar man. Met gebroken tanden en blauw oog en een wond bij haar neus keerde ze na een aantal gesprekken toch weer terug naar haar man, om zijn eer te redden. Dan voelen we ons machteloos, maar het geeft rust dat we ook dit over mogen geven in Gods handen en dit gezin aan God op kunnen dragen.

Gisteren (vrijdag) hebben de mannen de vloer in de tent van de new arrivels afgemaakt. Het was een klus die niet zonder slag of stoot ging. Er was te weinig lijm, winkels waren niet open, er kwamen minder planken dan besteld. Kortom op zn Grieks. Maar het is gelukt en we zijn trots op hen en alle vluchtelingen die geholpen hebben. En we blij met het mooie eindresultaat!

Op zaterdag werden 2000 Goodiebags uitgedeeld, die door onze stichting CCR geregeld zijn. Het zou fantastisch zijn voor iedereen die een tasje heeft gevuld of gesponserd om het stralende gezichtje van een kind te zien die net een tasje gekregen heeft. Iedereen die hieraan meegeholpen heeft: Heel erg bedankt.

Verder hebben de meeste van onze groep de zaterdag gebruikt om het eiland over te gaan. We hebben genoten van de prachtige natuur. Ook hebben we stilgestaan bij de stranden waar duizenden vluchtelingen zijn aangekomen. Onvoorstelbaar hoeveel verhalen zich daar hebben afgespeeld. De Graveyard verteld zijn eigen verhaal van leed en verdriet en dromen die zijn achtergebleven tussen de rubberboten en zwemvesten...
Dromen van vrijheid, vrede en en vooral ook veiligheid. Maar in Kamp Moria is geen plek voor deze dromen. Laat er een dag zijn waarop ze hun dromen mee kunnen nemen naar de werkelijkheid!

Bij deze een groet vanuit Lesbos en we hopen over een paar dagen weer een nieuwe blog te plaatsen.
Fijne zondag!

ANBI

Stichting Christian Refugeerelief heeft de ANBI-status toegewezen gekregen.