MISSIE 20 SAMOS BLOG no. 3

Het is weekend, tijd om even terug te blikken op de afgelopen dagen. Er is veel, heel veel, om te verwerken. Vannacht kwamen er weer zo’n 200 vluchtelingen aan op Samos. Deze mannen, vrouwen en kinderen hebben een tent nodig en dekens. En een plek om te kunnen wonen. De ‘jungle’ wordt groter en groter… Waar eigenlijk geen plek meer is maar wel plek gemaakt moet worden voor de ‘new arrivals’. Er zijn nu ruim 7000 vluchtelingen. Als je hier bent en dit alles met eigen ogen ziet, wil je niet anders dan alleen maar helpen.

Maar er gebeurt ook wat moois op Samos. Veel vrijwilligers helpen om het leed van de vluchtelingen iets dragelijker te maken. Er zijn vluchtelingen die al wat langer op Samos zijn en als vrijwilligers meewerken. Ze werken in het warehouse of helpen ze als tolk in het distributiecentrum. Ze zijn heel waardevol voor de hulpverlening. Samen met hen mochten we de afgelopen week aan ruim 900 vrouwen kleding uitdelen. Ook kregen bijna 600 nieuwaangekomen vluchtelingen deze week een tent, dekens en een kledingpakket. Het was een hele drukke maar goede week. Er is vaak zo’n lange wachtrij, dat er haast geen tijd is voor een persoonlijk contact. Als een vrouw aan de beurt is, zoeken we een passende jas en geven een zakje met een trui, een das en een paar sokken mee. Het lijkt zo weinig maar soms zien we de ogen oplichten, een handdruk, een glimlach… konden we maar meer doen.
We werken met vrijwilligers uit de hele wereld, veel jongeren maar ook oudere mensen zijn hier voor een paar weken of soms zelfs maanden om te helpen. Er is een grote saamhorigheid onder de vrijwilligers. Allemaal het hart op de juiste plek. Samen de schouders eronder, dat is het motto.
Soms krijgen we ook wat meer informatie over de stand van zaken: hoeveel vluchtelingen zijn er nu? Wat zijn de plannen van de overheid? We horen over een groot aantal jongeren die gevlucht zijn zonder hun familie. Dan ga je denken: waarom zijn ze alleen? Wat hebben ze meegemaakt? Leeft hun familie nog? Er is een groep van 20 meisjes ondergebracht in het oorspronkelijke kamp, in een container naast een post van de politie, als bescherming… dat is nodig, zelfs in het kamp Vaak zijn deze meisjes getraumatiseerd door het verleden: geweld, misbruik, verkrachting… ‘Gelukkig, naast de politie, die zijn tenminste veilig…’ denk ik dan. Maar de container waar de meisjes verblijven, is te klein, veel te klein. Ze slapen in ploegen omdat er geen ruimte is voor 20 meisjes….
Dan zit er ook nog een groep meisjes in ‘de jungle’ soms bij kennissen, soms alleen Allemaal ook met een eigen verhaal, herinneringen die maar in hun hoofd blijven spoken….
Eén meisje (ik noem haar Irina) is ook alleen vanuit haar thuisland via Turkije naar Samos gevlucht en in de jungle terecht gekomen. Irina is 14 jaar en ruim 8 maanden zwanger…. Wat heeft ze meegemaakt? Waar is haar familie? Leven ze nog? Wie is de vader van haar kindje? Is ze verkracht? Irina woont nu in een tentje met haar neefje van 14 jaar (ik noem hem Kareem). Hij is ook alleen aangekomen op Samos. Wat is zijn verhaal?
Over een paar weken zal Irina moeder worden. Ze moet dan naar het ziekenhuis voor een keizersnede en als alles goed verloopt, gaat ze met haar baby’tje weer terug naar de jungle in haar tentje… en dan? Geen kraamhulp, geen familie, geen wiegje, geen badje, geen moeder om advies te vragen… Ook als we ’s avonds in bed liggen, zijn onze gedachten in het kamp, de jungle… hoe zou het zijn met Irina, met Kareem, met al die anderen? Blijft het droog? Hebben ze voldoende dekens? Zijn ze veilig vannacht? We bidden voor ze.

WhatsApp Image 2019 11 24 at 22.20.15 WhatsApp Image 2019 11 24 at 22.21.36 WhatsApp Image 2019 11 24 at 10.58.26 WhatsApp Image 2019 11 24 at 11.11.50

ANBI

Stichting Christian Refugeerelief heeft de ANBI-status toegewezen gekregen.