Hulp aan vluchtelingen

CRR heeft ten doel: vluchtelingen waar ook ter wereld een helpende hand te bieden en het leven van iedere vluchteling aangenamer te maken...

Vrijwilligers gezocht

Ga mee met een levensveranderende hulpmissie van Christian Refugee Relief!

previous arrow
next arrow
Slider
Zet een sponsor-actie op touw
Volg ons op social media
Neem ons werk mee in uw gebed
Ga mee met 1 van onze reizen
Support ons
met een gift
Support ons met goederen
Slider

Afsluitende blog Missie 21 - kamp Moria

Gisteren mochten we terugkomen uit kamp Moria in Lesbos. Woorden en beelden zeggen eigenlijk nog veel te weinig, maar ik wil toch een poging doen om hier wat over te delen en een beeld te geven van de situatie daar.

Je zou maar al jarenlang op de vlucht zijn en aankomen bij de Turks-Griekse grens en slechts nog één uitweg zien; de zee oversteken… Dan kom je aan in kamp Moria… de stank komt je tegemoet en de hopeloosheid is al zichtbaar in de ogen van de vele vluchtelingen die je voor zijn gegaan en rondzwerven in en rond het kamp. En wat staat je nog te wachten? 

Even voor de beeldvorming: Kamp Moria is oorspronkelijk opgezet om 3000 vluchtelingen korttijdig van onderdak, sanitaire voorzieningen en voedsel te voorzien. Op dit moment bevinden zich hier ongeveer 20.000 vluchtelingen. Een groot deel bevind zich hierdoor noodgedwongen buiten het officiële kamp. Hier is de situatie het meest triest, aangezien hier geen voorzieningen zijn en er bijna elke nacht vechtpartijen zijn. In en buiten het kamp bevinden mensen zich in tenten en isoboxen, die vaak zo vol zitten, dat ’s nachts elke vierkante centimeter wordt benut om iedereen van een slaapplek te voorzien.

Bij deze zomaar een paar verhalen van vluchtelingen die ik in de afgelopen dagen mocht ontmoeten. Ja, die ook gewoon volwaardige mensen zijn zoals jij en ik. Het enige verschil is dat hun wieg op een wat minder welvarend en vooral vredige plek heeft gestaan dan die van jou en mij.

Zo ontmoette ik Samir en Mohammed in sectie B. Jaar of 16, veel dromen voor de toekomst en ze doen er alles aan om het te kunnen bereiken. Denk hierbij aan zelfstudie en de beperkte mogelijkheden om naar school te gaan. Samir wil het Duitse leger in en Mohammed wil vertaler of leraar worden. Beiden zijn zonder ouders, broertje en zusjes op reis gegaan. Ze doen echt hun best om zich op de toekomst te focussen en hoop te houden, maar zo af en toe konden ze het toch niet laten om iets van hun verdriet en gemis te delen. ‘Life is unfair… somepeople are celebratingthe new yearwith family and I am here in a camp whereyouwouldnot keep your pets..’ aldus Mohammed… ‘hopefullythe next yearwillbringusbetterthings’. Ik hoop het ook en wens het de jongens toe!

De laatste dag moesten we sensen (tenten controleren of de juiste mensen erin wonen) en kwamen we bij een tent van ongeveer 2 x 5 meter, waar officieel maar 8 alleenstaande jongens wonen, maar waar ze soms wel met ruim 20 jongens sliepen. In de secties voor alleenstaande jongens is namelijk niet genoeg plek, waardoor er ook veel jongens in of buiten het kamp leven zonder onderdak. Ze vroegen ons of ze alsjeblieft naar een sectie mochten, omdat ze zich onveilig voelden wegens de velen nachtelijke vechtpartijen en omdat ze daar wat meer controle en structuur krijgen. Het was de zoveelste keer dat we weer nee moesten zeggen, aangezien er gewoon onvoldoende materialen en voorzieningen zijn. De hopeloosheid was in de ogen van deze jongens af te lezen; moeilijk!

Dit is nog maar een heel klein begin van alle verhalen vol ellende, pijn en hopeloosheid die we in de afgelopen dagen aan hebben gehoord. Aan de ene kant is de hulp die we kunnen bieden in concrete dingen zeer matig, maar hoe enorm wordt een bemoedigend gesprek, een glimlach of hug al gewaardeerd! Dankbaar om hier even onderdeel van geweest te mogen zijn en laten we al deze mensen in gebed en in concrete zaken toch niet vergeten! ‘Want wat je ook gedaan hebt aan de minsten van Mijn broeders, zegt Jezus, dat heb jij aan Mij gedaan.’ 

Zo zijn vele jongeren en ouderen al jarenlang onderweg vanuit Afghanistan, Iran, Somalië, Congo e.d., en hadden ze de hoop dat de overzijde van de zee en beter leven zou bieden. Ze hadden hun hoop gevestigd op de overzijde van de zee, maar om hun woorden te citeren: ‘de zee heeft ons bedrogen.’

ANBI

Stichting Christian Refugeerelief heeft de ANBI-status toegewezen gekregen.

NL74 RABO 0306633183 t.n.v. Christian Refugee Relief