Hulp aan vluchtelingen

CRR heeft ten doel: vluchtelingen waar ook ter wereld een helpende hand te bieden en het leven van iedere vluchteling aangenamer te maken...

Vrijwilligers gezocht

Ga mee met een levensveranderende hulpmissie van Christian Refugee Relief!

previous arrow
next arrow
Slider
Zet een sponsor-actie op touw
Volg ons op social media
Neem ons werk mee in uw gebed
Ga mee met 1 van onze reizen
Support ons
met een gift
Support ons met goederen
Slider

Fout

Strange, but missing GJFields library for /customers/4/8/2/christianrefugeerelief.com/httpd.www/plugins/content/autoreadmore/autoreadmore.php
The library should be installed together with the extension... Anyway, reinstall it: GJFields

Missie 21 • Lesbos-Moria - 1e blog

Met wat vertraging de eerste blog van missie 21 online.

Na een dag onderweg te zijn geweest, handbagage binnenstebuiten is gekeerd en wetende dat er geen drugs aan onze handen kleeft, zijn we aangekomen in ons appartement. Hoewel de drugstest geen halszaak is, deed dit moment wel iets. Ik werd mij er pijnlijk van bewust wat het doet als je in een hokje wordt gestopt. Ik liep door het detectiepoortje en kreeg de vraag: Nederlands? Toen ik bevestigend antwoordde werd mijn plek gewezen en was de drugstest een feit. Daar sta je dan.

Een paar uur later sta je in het kamp. Opnieuw bewust van de tegenstelling en de framing. Jij stapt in alle vrijheid het kamp binnen omringd door duizenden die hun vrijheid zijn verloren. Ben je met de boot of met het vliegtuig gekomen. Netjes geland of aangespoeld. Het antwoord op de vraag bepaalt waar jij slaapt vannacht.
Binnenstappen in Moria betekent binnenstappen midden in die tegenstellingen.
Al rijdend naar het kamp komt de geur van rottigheid je tegemoet. De geur van een vuilnisbelt. De geur van overleven en weggestopt. Maar als je een tijdje door het kamp loopt verliest de geur zjn kracht en ruik je de geur van versgebakken brood en kippensoep.
In de chaos en grauwigheid van modder en beton doemt daar ook de lokale Moria-markt op. Groente en fruit ligt keurig geordend in bakken klaar om verkocht te worden en de kleuren geven letterlijk kleur in het kamp. Temidden van de ellende gaat leven door.

En toch... als je ‘s middags bij de infobalie tenten staat uit te delen, weet je dat dit niet ok is. Dat het niet klopt als je zomertentjes uitdeelt en een zeil in december. Dat het niet klopt dat je een 4-persoonstentje geeft aan een gezin van 6, omdat kinderen nog klein zijn. Of hetzelfde soort tentje uitreikt aan 4 volwassen mannen. Dat het niet klopt dat iemand geen nieuwe tent kan krijgen, omdat de rits stuk is en je weet dat wind en regen in deze tent vrij spel heeft. Dat het niet klopt dat je een gezin van 5 personen geen tent meer kan geven, omdat je bent gesloten en hen verwijst naar ‘New Arrivals’ terwijl je weet dat het daar ook vol is. Een van de teamleden merkte vandaag op...hebben we Jozef met zijn zwangere Maria niet weggestuurd? “Kom morgen maar terug!”
Het is dubbel, want goede registratie van de tenten maakt ook dat je weet waar de mensen wonen en zijn ze vindbaar. Een grens in tijd stellen, maakt dat je voor iedereen kan blijven zorgen met de beperkte middelen die je hebt. Maar schuurt het?...zeker weten!

Het schuurt ook als je jezelf, met je hoofd in de zon, oplaadt aan het water in Mytilini. Maar ook dat is nodig om straks weer uit te delen.
We zijn gezegend met een mooie groep en openheid. En hoe bizar het is om hier te zijn, zo goed is het ook.

ANBI

Stichting Christian Refugeerelief heeft de ANBI-status toegewezen gekregen.

NL74 RABO 0306633183 t.n.v. Christian Refugee Relief