Kom in actie voor de hulptransporten van dit najaar!

CRR organiseert dit najaar minimaal twee hulptransporten naar Lesbos en heeft jou hulp daarbij nodig

Hulp aan vluchtelingen

CRR heeft ten doel: vluchtelingen waar ook ter wereld een helpende hand te bieden en het leven van iedere vluchteling aangenamer te maken...

Vrijwilligers gezocht

Voor reizen in februari en mei 2019 zijn we op zoek naar mensen die hulp willen bieden op Lesbos in kamp Moria.

previous arrow
next arrow
Slider

MISSIE 20 SAMOS BLOG no. 2

Druk was het in het distributiecentrum deze maandag. Druk met het uitkiezen van winterjassen en met het geven van winterpakketjes, met het (enigszins) ordelijk laten verlopen van deze morgen. Druk met het maken van pakketjes voor de ‘new-arrivals’, de mensen die in de nachten van zaterdag en zondag waren aangekomen op Samos. Een passend tentje voor ze zoeken, een of twee onderbroeken erbij stoppen, (hopelijk) een deken voor ze vinden en wat kleren. Een tandenborstel.
Het is een hele organisatie, veel meer dan ik ooit besefte, om 6000 mensen allemaal evenveel te geven, ze niet te lang laten wachten en om ze niet allemaal tegelijk te laten komen. Er zijn hele systemen bedacht en uitgeprobeerd om dit, met de constant wisselende stroom van vrijwilligers toch te laten werken. Deze week zijn we (een deel van onze missie en zo’n 20 anderen) veel bezig met het maken van pakketjes in het ‘warehouse’ voor de vrouwen uit het kamp en de jungle (een sjaal, sweater en sokken, in sommige maten een broek erbij), die dan later in het distributiecentrum worden uitgedeeld. Zodat ze iets hebben, voor de aankomende winter. Daarnaast zijn de mannen keihard bezig met het omtimmeren van een bouwval naar het nieuwe distributiecentrum, want de buren hebben veel geklaagd over overlast bij de huidige. En onze Mieke is bij verschillende organisaties pionierswerk aan het verrichten. Voor jullie. Wanneer jullie komen.
Even kwam ik vanachter de jassen en de vrouwen vandaan om te zien of het nog druk was buiten en wow, dat was het. Voor het distributiecentrum zag ik zo veel mensen op zo weinig vierkante meter. Sommigen schreeuwden, anderen kletsten, sommigen drongen naar de tafel, anderen probeerden baby’s te vermaken. En toen viel mijn oog op haar; op een krukje, aan de zijkant zat ze, ik denk dat ze van mijn leeftijd was. 19. Ze staarde naar de grond, haar gezichtsuitdrukking moeilijk te beschrijven. Nu ik dit typ en voor de zoveelste keer aan haar denk doet mijn hart weer pijn. Triest, wanhopig, leeg. Waar dacht ze aan? Hoe haar toekomst zou zijn? Zag ze weer wat haar is aangedaan? En haar vrienden, familie? Nu is ze hier. In Griekenland, waar ze slaapt in een tentje en overleven moet. Wachten moet. Hopend dat haar tent niet lekt. Als ik me haar gevoel en onzekerheid over letterlijk alles voorstel kan ik er niet bij. Overweldigend. Voor haar nog meer.
Zo stond ik even in de deurpost naar haar te kijken.
En toen weer terug aan het werk.
Als ik dan in dit warme bed lig denk ik elke keer aan hen. Hoeveel meter verderop zal het zijn? Koud vind ik het hier ’s avonds al als ik even over straat loop. En zij liggen erin. De hele nacht.
Ik denk dat ik mijn gevoel deze week het beste kan beschrijven als machteloos en schuldig, maar blij dat te kunnen doen wat ik kan. Mijn druppel bij te dragen. Alleen kun je hier niks, maar samen kom je ergens.
En voor het meisje zonder naam, doen we dat. Zou ik alles willen doen.
Ik probeer op onze God te vertrouwen, al roept dit zoveel vragen op, dat het eens goed komt. Hij weet wat Hij doet.

 

WhatsApp Image 2019 11 22 at 13.19.34 WhatsApp Image 2019 11 22 at 12.10.28 WhatsApp Image 2019 11 22 at 13.05.14 WhatsApp Image 2019 11 22 at 15.42.33

WhatsApp Image 2019 11 22 at 12.57.04 WhatsApp Image 2019 11 22 at 13.51.26

 

ANBI

Stichting Christian Refugeerelief heeft de ANBI-status toegewezen gekregen.