Kom in actie voor de hulptransporten van dit najaar!

CRR organiseert dit najaar minimaal twee hulptransporten naar Lesbos en heeft jou hulp daarbij nodig

Hulp aan vluchtelingen

CRR heeft ten doel: vluchtelingen waar ook ter wereld een helpende hand te bieden en het leven van iedere vluchteling aangenamer te maken...

Vrijwilligers gezocht

Voor reizen in februari en mei 2019 zijn we op zoek naar mensen die hulp willen bieden op Lesbos in kamp Moria.

previous arrow
next arrow
Slider

1e blog missie 18 vanaf Lesbos

"Camping"

Afgelopen zomer stond ik op een camping, daar raakte ik in gesprek met een andere kampeerder die mij vertelde dat hij hier voor het 28e jaar stond. Dit voorval schoot door mijn gedachten toen ik vandaag weer door kamp Moria liep. Nu voor het 2e jaar op rij dat ik daar ben, waarom? De campinggast ging daar al die jaren heen vanwege de mooie omgeving, de rust, de prachtige camping etc. Waarom ben ik hier dan? Een vraag die me bezig houdt. Het is niet vanwege de uitstekende voorzieningen welke die camping wel had. Geen verse croissants s morgens af te halen, is het dan het animatie team? Nee, helaas ook niet aanwezig, en zelfs het sanitair zal geen enkele toets op Zoover doorstaan. Nee, het gaat verder, het gaat veel dieper. Moria gaat in je ziel zitten. De tweede keer dat je het kamp oploopt is het alsof je er gisteren was, het geluid, de geuren de onafzienbare menigte van mensen, de geluiden... ja alles komt weer als een bliksemslag binnen. Het zou vreemd klinken, maar het voelt een beetje als thuis zijn. Je gaat verder met housing (het plaatsen van mensen in vrijgekomen tenten/isoboxen of andersoortige beroerde woonvertrekken). Een gezin die daar met 3 kinderen moet wonen op een lokatie van 3x2 meter, we "verkopen" het als ware het een luxueuze villa met een tuin op het zuiden. Heeft u niets anders stamelt de vrouw? Nee helaas niet, dit is het maar het is weer beter dan een tent en even voel ik me net een makelaar maar dan wel een hele louche met hele slechte woningen. Wat pakt dan zo mijn ziel dat ik het zo goed kan begrijpen dat mensen alles opzeggen in hun land en hier soms al jaren zitten om, soms werkelijk, hun leven op te offeren voor deze? Met al het onmogelijke, met alle beperkingen welke we hebben toch de liefde van de Heere Jezus laten zien en je tot het uiterste inspannen hiervoor. Wanneer je de verhalen hoort en bij je laat binnenkomen snap ik dat een man in uiterste wanhoop zijn niet meer dan 3 weken oude baby in het kantoor op het bureau dropt en laat weten er niet meer voor te kunnen zorgen, zo boos, zo gefrustreerd, zoveel pijn. Dan snap ik dat ik een zeer boze Afgaanse meneer achter mij aankrijg die strijd om een pallet? Waarom? Pallets zijn goud waard want het kan het verschil maken tussen droog slapen en het regenwater door je tent zien stromen.Dat komt binnen en ik laat het toe, waarom? het raakt je hart, het raakt je ziel. 

Ja, dan snap ik nog beter, deze meneer die al 28 jaar op dezelfde camping komt. Het raakt je.

ANBI

Stichting Christian Refugeerelief heeft de ANBI-status toegewezen gekregen.