We ontvingen een brief van het team van de liefdadigheidsstichting “House of Peace”, een van onze partners in Oekraïne. In deze brief beschrijven zij hoe de werkzaamheden van CRR een lichtpuntje is geweest voor de bevolking van Oekraïne. Dierbare en gewaagde partners en vrienden,   Namens de liefdadigheidsstichting “House of Peace” willen wij u hartelijk bedanken voor uw steun, uw openhartigheid en uw trouw in het dienen van de bevolking van Oekraïne. In deze moeilijke tijd v

We spreken Quinten en Marieke. Zij zijn drie jaar lang projectleiders in Bosnië geweest en zijn begin deze maand terug naar Nederland gekomen. Ze vertellen: "een Syrische vrouw, die al anderhalf jaar in Bosnië verblijft vanwege gezondheidsproblemen waardoor ze niet verder kan reizen, wilde graag iets voor ons terug doen. We hebben veel met elkaar gedeeld; het is als familie gaan voelen . Graag wilde ze laten weten wat wij voor haar hadden betekend. Ze dekte de tafel prachtig

We spreken Carla, onze projectcoördinator in Athene, en vragen haar waar zij licht ziet schijnen. Ze vertelt: “Onlangs ging een aantal van onze vrijwilligers op weg om eten uit te delen. Het was koud en het regende flink. Op locatie aangekomen, kwam een vrouw naar ze toe. Alles was nat: ze had geen droge draad meer aan haar lichaam, en ook haar schoenen waren volgelopen met regenwater. Ze vroeg of we misschien schoenen voor haar hadden. Auto met voedselpakketten om uit te del

´Wisten we vooraf wat ons te wachten stond, hadden we dan dezelfde weg gelopen?´ Een uitspraak die regelmatig de revue passeerde in het terugblikken op tien jaar CRR. Wat een weg is het geweest! Bovenal overheerst dankbaarheid! De eerste reis naar Lesbos, in oktober 2015, bleek het begin van een beweging waar door de jaren heen duizenden mensen in mee zijn gegaan. Een beweging van hoop voor een wereld in nood. CRR staat aan het begin van een nieuw seizoen. Van pionieren naar

Tien jaar geleden schoot de missie van Christian Refugee Relief wortel langs de kustlijn van Lesbos. Tien jaar klinkt als een jubileum. Dat mag het ook zijn. Met dankbaarheid kijken we terug en zien we wat deze jaren hebben gebracht. Tienduizenden mensen kwamen in actie voor noodlijdende mensen op de vlucht. Mensen die een gezicht kregen. Zoals Achmed, omschreven in mijn vorige column. Of zoals Lydia uit Grakovo , Oekraïne. Lydia uit Oekraïne ontving met steun van CRR een noo

Achmed werd bewusteloos en onderkoeld in mijn armen gedrukt, op de kade van het idyllische haventje in Molyvos, op Lesbos. Net opgevist uit de zee tussen Turkije en Griekenland. De boot waarmee hij en zijn familie uit Syrië de oversteek maakten, viel kort na vertrek uit elkaar. In paniek riep ik om een dokter. Net als de tientallen andere vrijwilligers van overal en nergens. Professionele hulpverlening was ver te zoeken. Iedereen deed maar wat. De ingerichte ‘traumaplekken’ a